ورود و عضویت
0
No products in the cart.

هوشنگ ابتهاج

ادبیات امیر جلیل زاده ۳۱ مرداد ۱۴۰۰

در این بخش از مقاله می خواهیم در مورد هوشنگ ابتهاج، شاعر معاصر ایرانی و از محبوب‌ ترین شاعران در میان جوانان و دوست‌داران شعر صحبت کنیم. از معروف‌ترین آثار هوشنگ ابتهاج می‌توان به شعرهای ارغوان و زندگی اشاره کرد. این که وی شخصی توانایی‌ها و هنرمندی بود شکی نیست ولی دلایل دیگری نیز در شهرت و شناخته شدن آثار هوشنگ ابتهاج موثر بوده، برای مثال شعر او بارها توسط هنرمندان و خواننده‌ های محبوب ایرانی، به‌ صورت ترانه و تصنیف، اجرا شده‌ است.غزلیات، تصنیف‌ها و اشعار نوی او بارها توسط هنرمندان بزرگی چون محمدرضا شجریان، حسین قوامی و شهرام ناظری و خوانندگان دیگری مانند علیرضا افتخاری و محمد اصفهانی اجرا شده است. دو تصنیف معروف تو ای پری کجایی و ایران ای سرای امید یا سپیده از سروده‌های او هستند.

هوشنگ ابتهاج شاعر معاصر

امیر هوشنگ ابتهاج در سال سال 1306 در شهرستان رشت متولد شد. او کودکی‌ اش را در رشت گذراند و برای تحصیل دوران دبیرستان به تهران آمد. هوشنگ ابتهاج از همان دوران جوانی سرودن شعر را آغاز کرد و با موسیقی آشنا شد. او سرودن غزل را پیش گرفت و مدتی را به‌ عنوان سرپرست برنامه گل‌ها در رادیوی ایران مشغول به کار شد. او در آن زمان به فعالیت خود در رادیو ادامه داد و برنامه‌ی گلچین هفته که مربوط به موسیقی بود، را بنا نهاد. هوشنگ ابتهاج در سال 1346 بر سر مزار حافظ مراسم شعرخوانی اجرا کرد که با استقبال مردم روبه‌رو شد که وصف این مراسم در بخشی از سفرنامه معروف «از پاریز تا پاریس» اثر «دکتر باستانی پاریزی» آمده است. امیر هوشنگ ابتهاج همواره دانش‌آموزی خودآموخته بوده و سراسر زندگی‌اش را وقف خواندن و سرودن کرده است. او در حال حاضر به همراه خانواده‌اش در شهر کلن آلمان زندگی می‌کند و گاهی به ایران سفر می‌کند.

هوشنگ ابتهاج

زندگی و کتاب های هوشنگ ابتهاج در یک نگاه

تولد: 6 اسفند ماه سال 1306 در شهرستان رشت

در سال 1325 کتاب نخستین نغمه ها از هوشنگ ابتهاج

در سال 1332کتاب شبگیر از هوشنگ ابتهاج

در سال 1332 کتاب سیاه مشق از هوشنگ ابتهاج

در سال 1330 کتاب سراب از هوشنگ ابتهاج

در سال 1334 کتاب زمین از هوشنگ ابتهاج

در سال 1344 کتاب چند برگ از یلدا از هوشنگ ابتهاج

در سال 1348 کتاب یادنامه از هوشنگ ابتهاج

در سال 1360 کتاب تا صبح شب یلدا از هوشنگ ابتهاج

در سال 1360 کتاب یادگار خون سرو از هوشنگ ابتهاج

در سال 1372 کتاب حافظ به سعی سایه از هوشنگ ابتهاج

در سال 1385 کتاب تاسیان مهر از هوشنگ ابتهاج

در سال 1385 کتاب بانگ مهر از هوشنگ ابتهاج

در سال 1391 کتاب پیر پرنیان اندیشه از هوشنگ ابتهاج

زندگی نامه هوشنگ ابتهاج

امیرهوشنگ ابتهاج در ششم اسفندماه ۱۳۰۶ در خانواده‌ای سرشناس از اقلیت‌های مذهبی، در شهرستان رشت به دنیا آمد. هوشنگ ابتهاج تحصیلات ابتدایی و بخشی از تحصیلات متوسطه را در رشت گذراند و سپس برای ادامه تحصیل راهی تهران شد. او از همان کودکی به هنر علاقه داشت و در کنار درس به فراگیری نقاشی و مجسمه‌سازی نیز مشغول شد.

او عضو کانون نویسندگان ایران بود اما در سال ۱۳۵۸ به‌دلیل نقض مرام‌نامه و اساس‌نامه کانون، با رای هیئت دبیران کانون، ابتدا تعلیق و سپس به‌ همراه چند تن دیگر از اعضا، اخراج شد. هوشنگ ابتهاج در سال ۱۳۳۷ با  آلما مایکیال ازدواج کرد و دارای چهار فرزند به نام‌های یلدا، کیوان، آسیا و کاوه است. او هم‌ اکنون به‌همراه خانواده، در شهر کلن آلمان زندگی می‌کند.

امیر هوشنگ ابتهاج با نام سایه نیز شناخته‌ می شود. «ه. ا. سایه» تخلص این شاعر است و آثارش با نام ه. ا. سایه نیز منتشر می‌شود. هوشنگ ابتهاج شاعر پرآوازه براین باور است حروف کلمات سایه حروف نرم و بدون ادعایی هستند و در آن نوعی افسوس وجود دارد. در معنای این کلمه نوعی افتادگی خودنمایی می‌کند که حتی می‌تواند در برابر خشونت و وقاحت ایستادگی کند.

خانه هوشنگ ابتهاج

منزل شخصی ابتهاج در تهران در سال ۱۳۸۷ توسط سازمان میراث فرهنگی، با نام خانه ارغوان ثبت شد. این نام برگرفته از درخت ارغوان حیاط خانه است که سایه شعر معروف خود ارغوان را برای آن سروده است. قسمتی از شعر را در پایین می توانید بخوانید:

ارغوان، شاخه همخون جدا مانده من

آسمان تو چه رنگ است امروز؟

آفتابی‌ست هوا؟

یا گرفته‌است هنوز؟

من در این گوشه که از دنیا بیرون است

آفتابی به سرم نیست

از بهاران خبرم نیست

آنچه می‌بینم دیوار است

آه این سخت سیاه

آن چنان نزدیک است

که چو بر می‌کشم از سینه نفس

نفسم را بر می‌گرداند

ره چنان بسته که پرواز نگه

در همین یک قدمی می‌ماند

کورسویی ز چراغی رنجور

قصه پرداز شب ظلمانی‌ست

نفسم می‌گیرد

که هوا هم اینجا زندانی‌ست

هر چه با من اینجاست

رنگ رخ باخته است

آفتابی هرگز

گوشه چشمی هم

بر فراموشی این دخمه نینداخته است.

اندر این گوشه خاموش فراموش شده

کز دم سردش هر شمعی خاموش شده

باد رنگینی در خاطرمن

گریه می‌انگیزد

ارغوانم آنجاست

ارغوانم تنهاست

ارغوانم دارد می‌گرید…

هوشنگ ابتهاج

شعر نو

اشعار نو و نیمایی سایه (هوشنگ ابتهاج)، نسبت به غزلیات او، کمتر رنگ و بوی عاشقانه دارند. ابتهاج اندیشه‌ها و دغدغه‌های اجتماعی خود را در قالب شعر نو بیان می‌کند. اشعار نوی سایه دارای مضامینی همچون عشق به آزادی، حماسه‌پردازی، انتقاد به نابرابری و مهم‌تر از همه، امید به فردایی بهتر در سایه آزادی است.

در زیر بخشی از شعر کاروان یا گالیا که از شعر های نو با مضمون اجتماعی هست را می خوانیم:

دیر است گالیا!

عشق من و تو…آه

این هم حکایتی است

از بهر نان شب

اما در این زمانه که درمانده هر کسی

دیگر برای عشق و حکایت مجال نیست

هوشنگ ابتهاج

امیر جلیل زاده

کارشناس ارشد مهندسی فناوری اطلاعات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

فروغ فرخ زاد

امیر جلیل زاده ۳۱ مرداد ۱۴۰۰

خلاصه سرگذشت نیما یوشیج

امیر جلیل زاده ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۰
preloader